Nieuws


9 december 2010

Net als 5 jaar geleden heeft Sinterklaas ons een heel mooi kado gebracht: na 17 weken wachten kregen we op woensdag 1 december jl. het verlossende telefoontje dat Maura naar huis komt! Wat een opluchting en dankbaarheid, we hebben het zo gehoopt en nu kunnen we eindelijk ons meisje voor altijd in onze armen sluiten! En wat is het bijzonder dat we dit 5 jaar geleden al eens in exact dezelfde periode mochten beleven... in 2005 hoorden we namelijk op 6 december dat Sem naar huis kwam en op 20 december was het zover!

Patrick zal op zaterdag 11 december samen met een Meiling-begeleider naar Taiwan vertrekken en ze komen op woensdag 15 december in alle vroegte terug in Nederland.... samen met Maura!!! Jullie kunnen deze bijzondere reis volgen via http://opwegnaarmaura.blogspot.com/.

1 oktober 2010

Inmiddels zijn er alweer ruim 8 weken verstreken sinds het voorstel van onze dochter Maura. Twee dagen na het geweldige bericht vertrokken we naar Menorca voor een weekje vakantie. We hebben een heerlijke relaxte vakantie gehad, maar tegelijkertijd ook heel vreemd en onwerkelijk. Het was daarom fijn om weer thuis te komen waar, bij het zien van de vele kaartjes, berichtjes en kadootjes, het nieuws eindelijk een beetje begon te landen.

Op 31 augustus zijn we naar Den Haag geweest voor het befaamde “rondje”. Dit ging heel voorspoedig en om 11.00 uur konden we alle documenten afgeven bij de ambassade van Taiwan. Een week later is alles verzonden naar Taiwan en zat onze taak er weer op. Nu is het wachten op het telefoontje dat we Maura op mogen halen. Gemiddeld duurt dit tussen de 20-30 weken, maar de rechtbankprocedures schijnen op dit moment redelijk voorspoedig te verlopen dus we hopen van harte dat we eerder rond de 20 dan de 30 weken zullen zitten… de tijd zal het leren!

Gelukkig vliegen de weken voorbij en kunnen we nog prima met de wachttijd omgaan, al willen we Maura uiteraard liever nog gisteren dan vandaag bij ons hebben. Op dit moment zijn we druk bezig om het kamertje in orde te maken en dat is erg leuk om te doen. Dat maakt het ook steeds weer iets tastbaarder voor ons en vooral voor Sem. Hij is erg trots dat ie nu een grote broer is en heeft al allerlei speelgoed van hem uitgezocht wat Maura mag hebben. ’s Avonds voor het slapen gaan geeft hij haar foto een dikke kus “welterusten Maura!”en ’s ochtends horen we uit z’n kamer “goeiemorgen Maura, lekker geslapen?”… zo lief! Het zal niet alleen voor ons, maar ook voor hem een hele verandering zijn als we straks met z’n 4-tjes zijn. Maar vooralsnog is hij erg blij met z’n zusje en kan hij niet wachten om met haar te knuffelen en te spelen!

En dan nu datgene waar jullie zo lang op hebben moeten wachten…….

 

4 augustus 2010

Dinsdag 3 augustus 2010, 21.35 uur: Aangezien we donderdag op vakantie gaan naar Menorca ga ik naar boven om nog wat te rommelen en de koffers verder in te pakken. De telefoon gaat en in een flits denk ik "zou het???". Patrick roept naar boven of ik even naar beneden wil komen en na een razendsnelle run downstairs zie ik hem met een grote glimlach in de woonkamer staan met de telefoon in z'n handen... Het blijkt onze contactpersoon te zijn en ze zegt dat ze 2 dagen voor onze vakantie nog even goed nieuws wil brengen!!! Het zal toch niet.... maar ja hoor: we zijn de trotse papa, mama én grote broer geworden van een klein, kerngezond meisje!! Onze dochter is geboren op vrijdag 2 april 2010 en woog bij de geboorte 2.430 gram en was 47 cm klein. Ze laat zich de voedingen goed smaken en inmiddels is ze 61 cm en 5,6 kg en ontwikkelt ze zich prima.
Ze heeft de namen Ting-Chun gekregen en wij geven haar daarbij de roepnaam
Maura. Momenteel verblijft ons meisje in Cathwel in Taiwan en we hopen dat we eind dit jaar mogen afreizen om haar op te halen.

We hebben ruim 16 maanden toegeleefd naar dit moment en het gaat elke voorstelling weer te boven, ondanks dat we dit bijzondere moment al een keer hebben meegemaakt. Aan de lange, onzekere wachtperiode is nu een eind gekomen en we zijn ontzettend dankbaar voor een gezonde knul en nu ook een klein prinsesje!!

Nu eerst genieten van onze vakantie en daarna gaan we aan de slag met het klaarmaken van de benodigde documenten. We zullen jullie middels de site op de hoogte houden van nieuwe ontwikkelingen. Oja, jullie zullen waarschijnlijk erg benieuwd zijn hoe ons meiske eruit ziet.... wij helaas ook want we hebben nog geen foto. Waarschijnlijk zullen we dit een dezer dagen ontvangen en uiteraard zullen we jullie dit niet onthouden!

21 maart 2010

Eindelijk weer eens een berichtje uit huize Heubach... Wachten duurt meestal lang, maar inmiddels liggen onze papieren overmorgen alweer een jaar bij Cathwel en om eerlijk te zijn is het jaar voorbij gevlogen. De afgelopen maanden hebben we heel veel afleiding gehad en dat zorgt er natuurlijk ook voor dat de tijd snel voorbij gaat. Om te beginnen is Sem in augustus naar de basisschool gegaan en daar heeft hij het erg naar z'n zin. Vanaf de eerste week heeft hij al een "vaste" vriendin en het is dikke mik tussen die twee. De toekomstplannen zijn gemaakt en ze beginnen traditiegetrouw met een bruiloft waarvoor wij gelukkig ook uitgenodigd zijn. Ze zijn er nog niet uit of ze na de bruiloft bij ons of bij haar ouders gaan wonen, maar daar komen ze vast wel uit. Ook het aannemen van de achternaam Heubach vormt nog een struikelblok voor de bruid in spé, maar volgens Sem went ze daar wel aan. Echt hilarisch om te horen hoe ze samen kunnen keuvelen (en af en toe ruzie maken want dat gebeurt in de beste huwelijken toch?).

Eind oktober kregen we de sleutel van ons nieuwe huis en de laatste twee maanden van het jaar stonden in het teken van (laten) klussen en het verzorgen van de catering voor alle harde werkers in onze casa. Leuk om te doen en om te zien hoe het huis helemaal vorm gaat krijgen zoals je het ook voor ogen had, maar we waren blij dat we op 20 december 's avonds op de bank in het nieuwe huis zaten en alles redelijk op z'n plek stond. Het is een heerlijk huis en we hebben alledrie eigenlijk niet hoeven te wennen. Vorige week zijn we begonnen met de aanleg van de tuin dus als het mooie weer straks echt doorbreekt kunnen we daar optimaal van gaan genieten!

Tussen de bedrijven door heeft manlief ook nog "even' een carrière move gemaakt en vanaf 1 april start hij bij de werkgever waar hij 2,5 jaar geleden is weggegaan en waar ik vorig jaar augustus de deur achter me dicht heb getrokken. Oude liefde roest niet...

De zomervakantie staat gepland, een weekendje weg ligt in het verschiet en het wachten is nog op het moment dat die ene grote wens in vervulling mag gaan... Hoe lang we nog moeten wachten? Geen idee, we gaan ervan uit dat we iniedergeval op de helft zijn maar niets is zeker in adoptieland. Twee weken geleden hebben we een gezinsonderzoek gehad in verband met de verlenging van onze beginseltoestemming. Vorige week is een positief advies richting het Ministerie van Justitie verzonden dus als het goed is ligt de nieuwe BT binnenkort op de mat. We worden blij van alle jubelberichten die de afgelopen maanden de revue hebben gepasseerd en we hopen dat ook wij binnenkort goed nieuws hebben!

25 juni 2009

Inmiddels ligt ons dossier 3 maanden in Taiwan en we hebben nog een lange tijd te gaan. Onlangs ontvingen we een brief van onze vergunninghouder Meiling dat de wachttijden tot een voorstel voor Cathwel, het kindertehuis waar ons dossier ligt, is opgelopen door het toenemende aantal dossiers. Was het voorheen nog zo dat men sowieso binnen 18 maanden een voorstel had, op dit moment is de wachttijd opgelopen naar 18- 24 maanden. Dit zou voor ons betekenen dat we pas eind 2010/begin 2011 een voorstel kunnen verwachten. Aangezien onze beginseltoestemming in maart 2010 afloopt, moeten we eind dit jaar een verlenging aanvragen. Dit houdt in dat er weer een medische keuring dient plaats te vinden en 1 of meerdere gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming.

Dit zijn berichten waar we niet op zitten te wachten, maar het is helaas niet anders. We kunnen niet anders dan ons er bij neer te leggen en voor ogen te houden dat ééns de telefoon ook bij ons zal gaan rinkelen.

Tot die tijd genieten we volop van onze bijna-kleuter... nog 2 weken en dan viert hij alweer z'n 4e verjaardag! Inmiddels is hij 2x wezen wennen op de basisschool en dat ging heel erg goed. De omgeving is bekend voor hem, omdat de psz in hetzelfde gebouw zit, hij zit in een leuk klasje van 15 kinderen en heeft een hele lieve juf. Dat gaat vast en zeker goed komen na de zomervakantie!

Vorige week zijn we een weekje naar Menorca geweest. Even er tussenuit en genieten van zon, zee, strand en vooral niets doen! Het was heerlijk en we hebben weer voldoende energie opgedaan om er weer even tegenaan te kunnen!

20 maart 2009

Wat kan wachten toch lang duren.... maar vanavond dan toch eindelijk het verlossende bericht dat ons dossier morgen een lange reis naar Taiwan zal maken! Maandag zal het dossier worden afgegeven bij Cathwel en dan kan het wachten op HET telefoontje beginnen. Hoe lang zal het gaan duren: een half jaar, een jaar, anderhalf jaar? Wie zal het zeggen, maar zeker is dat het wachten beloond zal worden met een tweede wondertje uit dat verre, bijzondere land!

Het kan bijna geen toeval zijn dat dit dossier exact op dezelfde dag als het dossier van Sem naar Taiwan vertrekt. Wie weet welke overeenkomsten dit laatste traject nog meer zal hebben?

20 december 2008

Vandaag hebben we onze 3e hebbes-dag gevierd! Jemig, waar blijft de tijd... alweer 3 jaar geleden dat we Sem voor altijd in onze armen sloten. Deze speciale dag kon natuurlijk niet beginnen zonder een kadootje dus dat was voor Sem leuk wakker worden! Samen met zijn grootste vriend Siebren en zijn ouders hebben we er een leuke middag van gemaakt. De jongens hebben zóveel plezier gehad dat Sem de volgende dag met een hese maar o zo zwoele stem wakker werd!

Deze hebbes-dag was extra bijzonder, omdat we vandaag ook onze documenten verzonden hebben naar onze contactpersonen. Hopelijk lukt het inderdaad om ons dossier in januari naar Taiwan te sturen en dan begint voor ons ook weer het wachten op "het" telefoontje.  Na de vele jubelberichten over voorstellen en thuiskomsten uit Taiwan in de afgelopen weken (Bouke & Saskia, van harte gefeliciteerd met jullie prachtige kleine mannetje!) beginnen bij ons de kriebels ook wel weer te komen!

6 december 2008

Iets meer dan 3 jaar na ons laatste bezoek zaten we afgelopen woensdag weer aan tafel bij onze contactpersonen. Het voelde meteen weer heel vertrouwd en het leek alsof het nog maar kort geleden was dat we daar waren geweest. Na een gezellige bijpraat-sessie werd het tijd voor het serieuze gedeelte van de intake. We zagen ook dit keer best wel op tegen de keuzes die je moet gaan maken tijdens de intake met betrekking tot het openstaan voor bepaalde medische- en/of sociale achtergronden. Het voelt heel onnatuurlijk en tegenstrijdig om dergelijke keuzes te moeten maken. Maar onze contactpersonen hebben ons uitstekend begeleid bij het maken van deze keuzes en we hebben er een goed gevoel aan over gehouden. Voor ons betekent dit dat we de juiste keuzes hebben gemaakt. De documenten die we reeds hadden voorbereid zijn direct beoordeeld en goedgekeurd. Inmiddels zijn de VOG's aangevraagd, de medische verklaring van de huisarts is binnen en er is een begin gemaakt met het uitzoeken van de foto's. Voor Cathwel hoeven we geen fotoalbum of scrapbook te maken dus dat scheelt een hoop geknutsel! We hopen dat we ons dossier voor de kerst kunnen versturen en volgens onze contactpersonen is het dan heel goed mogelijk dat het dossier in januari al in Taiwan ligt. Jemig, we hadden zelf gemikt op maart/april maar zó snel hadden we niet durven hopen!

29 november 2008

Kijk, dit is het tempo waar we van houden: op woensdag 3 december om 20.30 uur mogen we al op intakegesprek bij onze landencontactpersonen!! Dat wordt dit weekend dus nog even de laatste hand leggen aan de documenten die we alvast kunnen voorbereiden, zodat deze woensdag meteen beoordeeld kunnen worden. Het is wel plezierig dat we ruim voor de feestdagen de benodigde officiële documenten kunnen aanvragen, dan zorgt dat hopelijk niet voor vertraging. Het voelt goed om weer even actief bezig te kunnen zijn!

21 november 2008

Eindelijk is hier dan het langverwachte jubelbericht: we mogen ons dossier klaarmaken!! Vanmiddag waren Sem en ik heerlijk aan het rommelen in huis toen om 14.50 uur de telefoon ging. Zoals altijd lukte het mij niet om als eerste de telefoon in handen te hebben, aangezien onze kleine sprinter binnen no-time enthousiast door de hoorn roept "hallo met Sem Heubach".  Helaas, geen bekende voor hem dus ik heb het geluk dat ik toch nog de beschikking over de telefoon krijg. "Hoi, met Annet Kuyt"..... oja, zó voelde het als je één van de belangrijke telefoontjes krijgt!! Niet te geloven wat een opluchting dat we nu eindelijk, na bijna een jaar bovenaan de CW te hebben gestaan, de landenintake krijgen. Helaas is Patrick uitgerekend nu in New York, dus Sem en ik hebben met z'n tweetjes een vreugdedansje moeten doen. Maar lang leve de mobiele telefonie en Patrick was binnen 30 sec ook op de hoogte van het goede nieuws!

Nu maar hopen dat we snel gebeld worden door onze landencontactpersonen (dit zijn gelukkig dezelfde personen als tijdens de eerste procedure) voor het maken van een afspraak. Tijdens het intakegesprek zal worden uitgelegd hoe het vervolg van de procedure zal zijn en welke documenten wij dienen te verzamelen voor ons dossier. Zodra dit dossier compleet is, zal het ter vertaling worden aangeboden. Daarna zal het naar z'n laatste bestemming gaan: het kantoor van Cathwel. Vanaf dat moment begint het wachten op hét telefoontje. Maar zover is het nog niet, we genieten nu van het feit dat we weer een stationnetje bereikt hebben!

Lieve allemaal, heel erg bedankt voor jullie blije berichten per SMS, mail en Hyves! Het doet ons goed dat er zoveel mensen met ons meeleven. En voor degenen die nog even moeten wachten: het komt écht goed, de telefoon zal op een onverwacht moment ook bij jullie gaan rinkelen!

8 juli 2008

Vandaag was dan eindelijk de dag waar Sem zo lang naar uit heeft gekeken: z'n 3e verjaardag!! Wekenlang heeft hij speelgoedboekjes van voor naar achter en weer terug uitgeplozen om uiteindelijk een verlanglijstje tot stand te kunnen brengen. Urenlang met mama gezocht naar een leuke traktatie voor op de psz. Uiteindelijk is het allemaal gelukt en toen was het zaterdag 5 juli: de dag waarop we zijn fuifje vierden. Zoals een goede moeder betaamt was ik de hele week al in touw om alle boodschappen en laatste kadootjes in huis te krijgen en we waren dan ook erg blij toen zaterdagochtend de koelkast vol zat, het huis aan kant was, de tuin opgevrolijkt was met allerlei versiersels en slingers en we de zonnestralen vanuit een strakblauwe lucht op onze wangetjes voelden. Het feest kon beginnen! Wat hebben we die dag genoten. alles klopte: prachtig zomerweer, té veel leuke kadootjes, gezellige en lieve mensen om ons heen, ontzettend lief spelende kinderen en daarbij een hapje en een drankje. Sem heeft al heel goed door wat het betekent om jarig te zijn en de vele kadootjes werden dan ook met groot enthousiasme ontvangen. En dan gilde hij het weer uit als hij een Thomas-treintje uitpakte die hij zo graag wilde hebben, heerlijk! De dag werd afgesloten met een waterpistooltjesgevecht tussen de mini's en senioren, waarbij de papa's toch wel het meeste onder vuur lagen. Wat een pret hadden de kinderen en als ouders kunnen je daar alleen maar heel erg van genieten!
Vanochtend zijn de opa's en oma's geweest om een taartje te eten en vanmiddag zijn we met z'n drietjes naar KidsCity geweest. Door de herfstbuien waren we helaas genoodzaakt om een binnenactiviteit op te zoeken, maar het was zeer geslaagd! Nu is de feestvreugde weer voorbij en gaan we genieten van het nieuwe levensjaar van onze bink!

Het heeft even geduurd voordat we deze site weer hebben bijgewerkt. Verdrietige familieomstandigheden hebben er voor gezorgd dat onze aandacht en energie gericht was op datgene wat echt telt en dan zijn de dierbare naasten om je heen. Gelukkig hebben we inmiddels de draad van het leven weer redelijk goed kunnen oppakken en proberen we te genieten van elke dag zonder te ver vooruit te kijken.

Nog een reden is dat we helaas op het gebied van onze tweede adoptieprocedure geen nieuws te melden hebben. Sinds januari staan we bovenaan de centrale wachtlijst en er is nog steeds geen zicht op wanneer we mogen doorstromen naar de landenwachtlijst. De gemiddelde wachttijd van een jaar hebben we inmiddels overschreden, we hopen voor alle andere wachtenden dat dit geen voorteken is voor nog meer oplopende wachttijden. Meiling kan ook geen zinnig woord zeggen over de verwachting wanneer we kunnen doorstromen. We leggen ons er maar bij neer en houden voor ogen dat uiteindelijk de telefoon écht zal gaan rinkelen.

Eind augustus gaan we op vakantie naar Menorca. Sem was helemaal door het dolle toen we hem vertelden dat we met het vliegtuig op vakantie zouden gaan en hij kan niet wachten tot het zover is! Hij is erg gefascineerd door vliegtuigen en als er een brommend geluid vanuit de lucht komt dan wordt alles afgespeurd op zoek naar dat ene vliegtuigje. Het liefst wil hij een helikopter in de tuin hebben (naast die echte olifant die ook al een tijdje op z'n verlanglijstje staat), maar daar hebben we toch maar een stokje voor gestoken...

Voor ons duurt het dus nog even voordat we kunnen genieten van onze welverdiende vakantie, maar voor iedereen die op het punt staat om het werkbijltje er bij neer te leggen: heel veel plezier toegewenst en kom weer veilig thuis!

9 maart 2008

Inmiddels zijn we alweer ruim 2 maanden verder sinds ons laatste berichtje. Helaas laat de landenintake nog steeds op zich wachten en beginnen de ongeduldige kriebels langzaamaan toch wel weer te komen. Vooral als je hoort dat er wel mensen gebeld zijn die met hun eerste procedure bezig zijn (Tjitze & Chantal, gefeliciteerd!) dan hoop je toch dat bij ons ook de telefoon gaat rinkelen. Meiling kan ook niets zeggen over de verwachting wanneer er weer dossiers voor tweede procedures verzonden mogen worden.

Gelukkig hebben we genoeg om handen om niet teveel met het "wachten" bezig te zijn. Sem gaat inmiddels sinds 2 maanden naar de peuterspeelzaal en vanaf de eerste keer is het een groot succes! De hartverscheurende tranentaferelen zijn ons gelukkig bespaard gebleven. De eerste keer ben ik er even bijgebleven om te kijken hoe het zou gaan. Na 15 minuten heb ik hem even opgezocht in het speelhoekje en toen zei hij tegen mij "oh, ben je nog niet boodschapjes halen?". Oké, het was duidelijk dat meneertje het zonder mij ook zou redden, dus ik heb me maar naar huis begeven... En dan kom je thuis in een leeg huis, oeff.. dat is toch wel even raar. Gelukkig heb ik m'n draai inmiddels ook gevonden op mijn vrije ochtenden en is het ook wel even fijn om een paar uurtjes voor jezelf te hebben. Ik heb overigens nooit gedacht dat het zó leuk zou zijn om de eerste knutselwerkjes van je dreumes te krijgen! Wat was Sem trots toen hij met z'n allereerste plakwerkje thuis kwam! De collectie groeit elke week gestaag en het is erg leuk om te zien dat zelfs de knutselwerkjes een ontwikkeling qua moeilijkheid ondergaan. Het liedjesrepertoire wordt weer uitgebreid en langzaamaan merk je dat Sem een voorkeur krijgt voor bepaalde kindjes en ook diverse namen al kan onthouden. Je merkt duidelijk aan hem dat hij het leuk vindt om weer nieuwe dingen te kunnen leren.

Ons eerstvolgende berichtje zal hopelijk in het teken staan van de landenintake!

27 december 2007

De kerstdagen zijn weer achter de rug, de buikjes zijn vol gegeten en het is weer tijd voor het "normale" leven. Nog een paar dagen en dan zit 2007 er alweer op. Waar blijft de tijd toch, het glipt je echt door de vingers. Het ene moment ben je aan het genieten van de zomerzon en het andere moment heeft koning Winter zijn intrede weer gedaan.

In huize Heubach gaat alles z'n gangetje. Momenteel zijn we aan het genieten van een welverdiende kerstvakantie alvorens de drukte in januari weer begint. Op 20 december hebben we hebbes-dag gevierd met z'n drietjes. Het was alweer 2 jaar geleden dat we op Schiphol stonden om Sem voor altijd in onze armen te sluiten. 's Middags hebben we ons uitgeleefd in KidsCity en we hebben de dag afgesloten met een overheerlijke maaltijd in het pannenkoekhuis.

Afscheid nemen van het oude jaar betekende voor Sem ook afscheid nemen van zijn babykamer. Het lieflijke babybehangetje heeft plaatsgemaakt voor een stoere streep in frisse kleuren en het ledikantje is verruild voor een grote-jongens-bed! Onze kleine man heeft ons weer versteld doen staan door zonder problemen in het nieuwe bed te gaan slapen en papa en mama niet te vermoeien met niet toegestane wandelingen tussen bed en overloop gedurende bedtijd. We hadden niet verwacht dat het zo goed zou gaan en zijn natuurlijk supertrots op hem!

Het nieuwe jaar zal voor Sem (en ons) het begin van een nieuw hoofdstuk betekenen. Op 7 januari mag hij voor het eerst naar de peuterspeelzaal. We zijn hem al een beetje aan het voorbereiden en als we langs de school rijden vertelt hij heel enthousiast dat hij daar naar de peuterspeelzaal gaat. Nu maar hopen dat hij het er naar z'n zin zal hebben, maar we denken dat het wel goed zal gaan. Onze mannetje is er aan toe om de wijde wereld weer iets verder te ontdekken!

Op het gebied van onze tweede procedure is momenteel weinig nieuws. We staan inmiddels bovenaan de wachtlijst voor de landenintake dus we hopen van harte dat het telefoontje niet lang meer op zich zal wachten. Zo langzamerhand zijn we begonnen om de benodigde documenten te verzamelen en het geeft toch wel een goed gevoel om er mee bezig te kunnen zijn. Bijna mogen we doorrijden naar het laatste stationnetje en dan begint het lange wachten op hét telefoontje weer!

15 september 2007

Vandaag is het alweer 2 jaar geleden dat we toch nog onverwachts een telefoontje van Meiling kregen met het bericht dat we papa en mama waren geworden van een gezonde zoon. Onze gedachten gaan vandaag een aantal keren terug naar die bijzondere dag. We reden om 11.20 uur op de ringweg Amsterdam, terug naar huis na een paar dagen uitwaaien op Texel. Nog steeds kunnen we dat onwerkelijke gevoel naar boven halen als je hoort dat er heel ver weg een klein kereltje op je wacht. We zouden op de terugweg naar huis naar een auto-importeur gaan in verband met de bestelling van onze nieuwe auto. Dit hebben we ook gedaan, maar je kunt je voorstellen dat we met hele andere gedachten door de showroom liepen... geen enkele mooie kleur of velg kon ons op dat moment boeien! Eenmaal thuisgekomen hebben we het nieuws laten bezinken en begon het tot ons door te dringen dat we papa en mama waren geworden! Snel de tassen uitgepakt, wasmachine aangezet en toen op naar de slijter! We hebben een aantal flessen champagne ingeslagen en hebben hier een persoonlijke boodschap bijgemaakt voor de ouders en beste vrienden. Deze hebben we 's avonds persoonlijk op de hoogte gesteld van het geweldige nieuws. Onze toertocht begon om 19.00 uur en eindigde om 23.00 uur bij het laatste stel vrienden. We voelden ons wel een beetje opgelaten om zo laat onaangekondigd aan te bellen, maar voor een fles champagne en twee breedgrijnzende persoontjes werd de deur maar al te graag open gedaan! 's Nachts is er van slapen niet veel terecht gekomen, want de positief emotionele achtbaan deed goed z'n werk!

Verder zit de vakantie er alweer een week op en hebben we het normale dagelijkse ritme weer te pakken. Dat was voor ons alledrie wel weer even wennen na bijna 5 weken volop genieten! Sinds 2 weken gaan we met Sem naar "muziek op schoot" en dat vindt hij erg leuk. Vooral de gitaarsessie valt goed in de smaak! Hij heeft papa al gevraagd om ook een gitaar te kopen, maar die was nog niet zo enthousiast...

Volgende week gaan we naar de jaarlijkse Meiling-dag. We hebben er erg veel zin in om bij te babbelen met adoptievrienden en kennis te maken met stellen die we via het www hebben 'ontmoet'!

12 juni 2007

Gisteravond werden we om 20.00 uur in Apeldoorn verwacht voor de centrale intake. De intake werd gedaan door twee dames en na een korte voorstelronde hebben we de procedure voor een tweede kindje uit Taiwan besproken. Aangezien we natuurlijk al bekend zijn met de algemene zaken hebben we voornamelijk gesproken over de eventuele medische en sociale achtergronden die kindjes met zich mee kunnen brengen. Dit houdt in dat je moet aangeven waar je grenzen liggen met betrekking tot o.a. operabele en niet-operabele handicaps. Net als de vorige keer vinden we dit misschien nog wel het moeilijkste gedeelte van de gehele procedure.

Aan het einde van het gesprek kregen we te horen dat Meiling voor ons kan bemiddelen en dat was uiteraard het bericht dat we wilden horen! We worden nu op de centrale wachtlijst voor Cathwel geplaatst. De wachttijd tot aan het doorstromen naar de landenwachtlijst bedraagt voor Cathwel circa 1 jaar. Hopelijk mogen we dus volgend jaar zomer ons dossier klaarmaken. Helaas lopen voor Cathwel de wachttijden tot aan voorstel nog steeds op, op dit moment is het ongeveer 14 à 15 maanden. Wat een verschil met de gemiddelde 8 maanden tijdens de procedure van Sem! Maar ja, in adoptieland is niets zeker dus misschien ziet het er over een jaar weer heel anders (lees: positiever) uit.

Voorlopig staat ons treintje dus geparkeerd en zal het lange tijd duren voordat er weer beweging in komt. Maar inmiddels zijn we een kei geworden in geduld opbrengen...

31 mei 2007

Gisteravond zijn we gebeld door Meiling dat we op maandag 11 juni van harte welkom zijn in Apeldoorn voor het intakegesprek! Fijn dat we weer een stationnetje kunnen passeren en we dan in ieder geval weer een plaatsje hebben veroverd op de centrale wachtlijst.

Komend weekend gaan we volop genieten van een paar ontspannen dagen in Katwijk aan Zee en als we Piet P. mogen geloven dan wordt het heerlijk zomerweer!

2 mei 2007

Afgelopen vrijdag hebben we een brief van onze vergunninghouder Meiling ontvangen waarin ze de ontvangst van ons rapport bevestigen. Tevens werd er vermeld dat we over 8-10 weken worden gebeld om een afspraak voor de centrale intake te plannen. Dit was wel een beetje een domper, want we hadden stilletjes gehoopt dat we in mei/juni op intake zouden mogen. We blijven toch maar hopen dat het een standaard briefje is en dat we misschien toch snel gebeld zullen worden!

Het werd overigens hoog tijd voor nieuwe foto's in ons fotoalbum, dus neem maar gauw een kijkje!

12 april 2007

Vorige week woensdag hadden we nog steeds geen bevestiging van de RvK ontvangen dat ons rapport was doorgestuurd naar het MvJ. Dus maar eens een belletje gedaan en men gaf toe dat het inderdaad enige vertraging had opgelopen, maar het zou die dag "toevallig" verzonden worden. De volgende dag kregen we ook netjes de bevestiging in huis. Het MvJ is normaliter erg snel met het toesturen van de beginseltoestemming dus we hadden goede hoop dat we deze week de felbegeerde enveloppe in de bus zouden vinden. En ja hoor, vandaag was het zover! We hebben onze beginseltoestemming binnen en ons rapport is verzonden naar Meiling. Nu maar hopen dat we snel op intake mogen en dan kunnen we ook weer een plaatsje veroveren op de centrale wachtlijst.

Komende dagen gaan we heerlijk genieten van het mooie voorjaarsweer en Sem kan z'n geluk niet op met z'n nieuwe speeltuin achter ons huis!

22 maart 2007

Een week na ons eerste gesprek met de Raad voor de Kinderbescherming was het vanmiddag om 14.00 uur dan zover: we mochten ons rapport inlezen! We waren erg blij dat we hiervoor niet naar Zwolle hoefden te reizen, want de raadsonderzoekster zat na 20 minuten alweer in haar auto! Het rapport zag er goed uit en we konden ons helemaal vinden in het verhaal. Het belangrijkste was uiteraard de laatste alinea: de Raad brengt een positief advies uit aan het Ministerie van Justitie! We hadden eigenlijk niet anders verwacht, maar het is toch wel prettig om het zwart-op-wit te zien. Maandag wordt het rapport verzonden naar het MvJ en dan hopen we de week daarop de beginseltoestemming in huis te hebben. Dat brengt ons alweer bij de volgende stap en dat is de centrale intake bij Meiling. Toch wel weer spannend allemaal, het begint nu steeds meer te "leven" en we kijken dan ook uit naar het volgende stationnetje!

15 maart 2007

Vandaag hadden we het eerste gesprek met de RvK. De raadsonderzoekster was om klokslag 09.00 uur bij ons en werd vriendelijk verwelkomd door Sem. Nadat hij haar had laten kennismaken met de Teletubbies op tv was het tijd voor koffie. Het was een ontspannen en informeel gesprek en na een uurtje had ze eigenlijk al voldoende informatie. Ze gaf aan dat het aan alles te merken is dat Sem het hartstikke goed doet en een tevreden dreumes is. Eigenlijk mag ze maar één huisbezoek afleggen en dat zou betekenen dat we voor het inlezen van het rapport naar Zwolle zouden moeten gaan, maar aangezien ze volgende week donderdag bij ons in de buurt is komt ze dan ook even bij ons om het rapport te laten lezen. Als we dan akkoord gaan met het rapport zou dat betekenen dat we eind maart/begin april de beginseltoestemming in huis kunnen hebben! Hopelijk blijft ons treintje deze snelheid houden tijdens de rest van de procedure!

27 februari 2007

Het heeft een aantal telefoontjes gekost, maar het is uiteindelijk toch gelukt om een afspraak te maken met de RvK. Op donderdag 15 maart om 09.00 uur krijgen we bezoek van de raadsonderzoeker. Eigenlijk zou het vanmiddag al kunnen plaatsvinden, maar aangezien Dagmar en Sem beiden getackeld zijn door een flinke griep leek dit ons een iets minder goed idee. De vertraging in het plannen van een afspraak was mede te wijten aan het feit dat ons dossier door de RvK Almelo is overgedragen aan de RvK Zwolle. Blijkbaar worden er sinds kort vanuit Almelo geen gezinsonderzoeken ten behoeve van adoptie meer gedaan. Wij vinden het allemaal best... nog twee weken en dan zijn we weer een stapje dichterbij onze BT!

10 februari 2007

We hebben eind december onze tweede adoptieprocedure opgestart! Hopelijk mogen we eind 2009 een tweede prinsje of prinsesje uit Taiwan in onze armen sluiten! Begin januari 2007 ontvingen we ons BKA-nummer en inmiddels hebben we de medische verklaring van de huisarts verkregen. Het wachten is nu op het gesprek met de Raad voor de Kinderbescherming, zodat we na een positief advies onze beginseltoestemming kunnen ontvangen. Ongeduldig als we zijn hebben we vorige week maar eens gebeld of het mogelijk is om alvast een afspraak te maken. Helaas... de bureaucratie is nog niet veranderd sinds de vorige procedure. Ons dossier moet eerst worden toegewezen aan een raadsonderzoeker en pas dan kan er een gesprek gepland worden. Dit zal enkele weken in beslag nemen. We hebben dus maar een beroep gedaan op ons portie geduld. Voor eventjes, want komende week gaan we gewoon nog een keer bellen...

Ons treintje door adoptieland is dus weer gaan rijden! We hopen dat we de stationnetjes snel mogen passeren en zullen jullie via de site op de hoogte houden van onze reis.

16 september 2006

Vandaag was de jaarlijkse Meilingdag. Dit jaar vond deze plaats in Avonturenpark Hellendoorn. Voor Sem een thuis wedstrijd. Sem heeft hier ook zijn mede reisgenoten (Jeremy en Sam) weer ontmoet. Natuurlijk is dit op de gevoelige plaat vastgelegd. Zie hiervoor de foto's van de Meilingdag.

10 april 2006

Vandaag is de laatste stap van onze adoptieprocedure gezet. Sem heet nu officieel Heubach. Zie ook dagboek en foto's.

25 maart 2006

Ook het allerlaatste stapje van onze adoptieprocedure is zeer voorspoedig verlopen: we hebben bericht van onze advocaat ontvangen dat op 10 april a.s. de rechter de uitspraak zal doen terzake ons adoptieverzoek. Dit houdt in dat vanaf die datum Sem officieel onze achternaam krijgt. We hadden gedacht dat dit nog enkele maanden zou duren, dus we waren  blij verrast. Met deze uitspraak komt er echt een einde aan onze adoptieprocedure. In totaal heeft dit 4 jaar en 5 maanden in beslag genomen. Het was een lange reis, maar o zo de moeite waard!

23 februari 2006

Gisteren hebben we van de advocaat het concept verzoekschrift ontvangen voor adoptie naar Nederlands recht. Deze is door ons akkoord bevonden en de advocaat zal het verzoekschrift gaan indienen bij de rechtbank. De uitspraak zal naar verwachting op z'n vroegst in de zomer plaatsvinden.

20 december 2005

Op 20 december hebben wij Sem in onze armen gesloten op Schiphol. Zie verder onder dagboek.

6 december 2005

Sinterklaas is toch niet weggegaan zonder een kadootje voor ons achter te laten: vandaag belde Wijnie met de vraag hoe we het zouden vinden als Sem voor de kerst naar huis zou komen!! Vol verbazing en bijna sprakeloos hebben we geantwoord dat dat natuurlijk onze grootste wens is! Op dinsdag 20 december zal de grote wit-blauwe vogel ons kereltje eindelijk thuis brengen! We hebben het zo gehoopt, maar niet durven verwachten. Het was wederom een moment waar we lang naar uit hebben gekeken, maar wat toch nog geheel onverwachts komt. Kerst 2005 kan voor ons nu al niet meer stuk, we krijgen een prachtig "kadootje"!

In de komende twee weken zullen we nog een boel dingen moeten regelen, zowel privé als zakelijk, dus waarschijnlijk vliegen de dagen voorbij! Het aftellen is nu echt begonnen...

11 november 2005

Vandaag was er eindelijk weer post van Meiling! Er lag een dikke enveloppe in de brievenbus met daarin veel foto's van Sem van september en oktober! We hadden verwacht dat we een stuk of drie, vier foto's zouden krijgen, maar nee hoor, het is bijna een fotoreportage!! We zijn er hartstikke blij mee en het doet ons goed om te zien dat Sem goed groeit en er kerngezond uit ziet! Op 28 september woog hij 6 kilo en was 59 cm klein. Een maand later, op 26 oktober, was zijn gewicht 6,6 kg en was de kleine man alweer 3 cm gegroeid tot 62 cm. Het is heel leuk om te zien dat hij in een maand tijd heel erg is veranderd. Het baby-achtige is er af en het wordt nu echt een grote vent! Kijk maar gauw in het fotoalbum!

17 oktober 2005

Weer een bijzondere dag: vanochtend hebben beste vrienden van ons een kerngezonde zoon gekregen en we mochten om 08.00 uur meteen al komen om hun nieuwe aanwinst te bewonderen! Hun kereltje Kasper heeft net als zijn zusje Lotte een speciaal plekje in ons hart veroverd! Het blijft iets bijzonders om een zwangerschap en geboorte van zo dicht bij mee te maken. Sem heeft er weer een vriendje bij!

8 oktober 2005

Vrienden van ons hebben een indrukwekkende reis naar Amerika gemaakt en vandaag hebben we hen weer op Schiphol verwelkomd. Zij mochten in Philadelphia hun pasgeboren dochtertje in de armen sluiten. Het was een emotionele gebeurtenis, waarbij onze gedachten een aantal sprongen in de toekomst hebben gemaakt... over een paar maanden zullen ook wij met z'n drietjes de aankomsthal vanaf de andere kant betreden!

4 oktober 2005

Vanavond heeft Wijnie gebeld om ons mede te delen dat onze documenten sinds gisteren weer in Taiwan liggen. De rechtbankprocedure kan nu in gang gezet worden. Het retourneren van de documenten door de Taiwanese ambassade was volgens Wijnie erg snel gegaan. Hopelijk is dit een voorteken voor de rest van de procedure! Volgende week kunnen we nieuwe foto's van Sem verwachten.

2 oktober 2005

Ons gastenboek is operationeel.

26 september 2005

Vandaag hebben we het befaamde "rondje Den Haag" gedaan. Alles ging heel voorspoedig. We moesten onze papieren laten legaliseren bij het Ministerie van Justitie, vervolgens bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken en tenslotte hebben we het hele pakketje afgegeven bij de ambassade van Taiwan. Zij zullen de laatste formaliteiten afwikkelen en daarna het pakketje retour zenden aan Meiling. Daarna zullen de papieren naar Taiwan worden verzonden, zodat de rechtbankprocedure in gang kan worden gezet.

Onze taak zit er weer op. Het enige wat we nu nog kunnen doen is heel hard duimen dat we Sem snel in de armen kunnen sluiten! Het lange wachten is weer begonnen...

23 september 2005

Onze zoon is het aller- aller- allermooiste kindje ter wereld!! Het was heel bijzonder om voor de eerste keer ons kereltje te zien. Bij de eerste blik weet je "dit is hem"! Het voelt direct heel vertrouwd en het wordt nu ook veel tastbaarder.

Vanmiddag zijn we naar de notaris en de rechtbank geweest om de papieren te legaliseren. Maandag gaan we naar Den Haag om de laatste zaken te regelen.

22 september 2005

Vanmiddag krijgen we een telefoontje van Wijnie dat onze papieren binnen zijn én dat er twee foto's van Sem bij zitten! Vanavond gaan we de papieren en de foto's bij hen ophalen. We kunnen niet langer wachten... nog even en dan weten we hoe ons kereltje eruit ziet!

21 september 2005

Het wachten is op de papieren uit Taiwan en natuurlijk de 1e foto's van Sem. Zodra deze papieren binnen zijn moeten we naar de notaris, de rechtbank en het befaamde "rondje Den Haag". Zodra we meer weten zullen we dit uiteraard zo spoedig mogelijk op de site vermelden.

15 september 2005

Om 11.20 uur krijgen we het langverwachte telefoontje: we hebben een kerngezonde zoon!!! (lees verder onder Ons Voorstel)

Top